Χρυσοχώραφα – τόπος με «χρυσή γη» και προσφυγικές μνήμες
Τα Χρυσοχώραφα, (παλιό Χαζνατάρ), πήραν το όνομα το 1927, ακριβώς για να τονιστεί η γονιμότητα της γης τους. Μετά το 1923 εγκαταστάθηκαν εδώ πρόσφυγες από Μικρά Ασία και Ρωμυλία.
Σήμερα
Πάρα την μεγάλη μετανάστευση, κυρίως προς την Αμερική ,όσοι κάτοικοι απέμειναν ασχολούνται με την καλλιέργεια σιταριού, βαμβακιού και συνεχίζουν με πιο σύγχρονες καλλιέργειες. Το χωριό παραμένει παραγωγικό κέντρο, με έντονη πολιτιστική ζωή: σύλλογοι, εκδηλώσεις, γιορτές που κρατούν ζωντανή την προσφυγική μνήμη. Οι δυο εκκλησίες του χωριού ,ο Ιερός ναός Αγ. Νικολάου και ο Ιερός ναός Κωνσταντίνου και Ελένης, αποτυπώνουν την πολυποτισμικότητα των Χρυσοχωράφων .
Για τον επισκέπτη
Βόλτα στην πλατεία και στους δρόμους με τα προσφυγικά σπίτια.
Συμμετοχή – αν σταθείς τυχερός – σε εκδηλώσεις που σχετίζονται την γιορτή των απαντουχού αποδήμων Χρυσοχωραφιτών.
Γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων (σιτηρά, ζυμαρικά, γλυκά, παραδοσιακές συνταγές, ποικιλία βουβαλίσιων προϊόντων) όπου ξεχωρίζει το καζάν ντιπί.
Τα Χρυσοχώραφα, σε συνδυασμό με αλλά γειτονικά χωριά ,μπορούν να συνθέσουν μια μικρή «διαδρομή προσφυγικής μνήμης» στον κάμπο.
